Praca przedstawiona podczas 22. Akademii Dermatologii i Alergologii, Gdańsk, 5-7 lutego 2026

Łysienie skroniowe trójkątne: opis przypadku oraz aktualny przegląd piśmiennictwa

Beata Zagórska, Martyna Sławińska

Katedra i Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii, Gdański Uniwersytet Medyczny; Katedra i Zakład Patomorfologii, Gdański Uniwersytet Medyczny

Sugerowany sposób cytowania: Zagórska B, Sławińska M. Łysienie skroniowe trójkątne: opis przypadku oraz aktualny przegląd piśmiennictwa. Galen. 2026; 33: art019. DOI: 10.14320/Galen.2026.vol33.art019

Wstęp

Łysienie skroniowe trójkątne (temporal triangular alopecia, TTA), określane również mianem wrodzonego łysienia trójkątnego lub znamienia Brauera, jest rzadką, niepostępującą i niebliznowaciejącą postacią ograniczonej utraty włosów. Klinicznie manifestuje się jako dobrze odgraniczony obszar łysienia, najczęściej o kształcie trójkątnym, owalnym lub lancetowatym. Sprawa zwykle ma charakter jednostronny, z wyraźną predylekcją do lewego regionu czołowo-skroniowego. Trichoskopowo TTA charakteryzuje się obecnością: krótkich, jasnych włosów meszkowych, pustych ujść mieszków włosowych, białych kropek, drzewkowatych struktur naczyniowych oraz otaczających je prawidłowych włosów terminalnych.

Opis przypadku

Osiemnastoletnia pacjentka zgłosiła się do Poradni Dermatologicznej celem oceny znamion barwnikowych. Podczas dermoskopii skóry głowy zaobserwowano trójkątny obszar łysienia w lewej okolicy skroniowej. Według pacjentki, stan ten utrzymywał się od urodzenia. W obrazie dermoskopowym zaobserwowano obecność włosów meszkowych, izolowane puste ujścia mieszków włosowych otoczone włosami terminalnymi, a także polimorficzne pozszerzone naczynia krwionośne. W wywiadzie stwierdzono ponadto wady wrodzone  w tym skoliozę, zrośnięcie żeber, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej typu drugiego (ASD II). Pacjentka przeszła również operację korekcji wrodzonej niedrożności przełyku. Na podstawie obrazu klinicznego i trichoskopowego postawiono rozpoznanie TTA.

Wnioski

Rozpoznanie TTA opiera się przede wszystkim na obrazie klinicznym i trichoskopowym. W diagnostyce różnicowej uwzględnić należy inne formy ogniskowego łysienia: łysienie plackowate, trichotillomanię, łysienie z pociągania, grzybicę owłosionej skóry głowy czy wrodzoną aplazję skóry. W sytuacjach wątpliwych diagnostycznie należy rozważyć badanie histopatologiczne.

GALEN (e-ISSN 1233-7838) to najstarsze polskie czasopismo lekarskie online. Ukazuje się od 1994 roku.

Uwaga: Korzystanie z niniejszego serwisu nie stanowi konsultacji lekarskiej. Ten serwis ma charakter informacyjny skierowany do lekarzy, farmaceutów oraz innych zawodów medycznych - korzystając z niego potwierdzasz, że posiadasz uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego. Niniejszy serwis zawiera treści archiwalne, które mogą być niezgodne z aktualnym stanem wiedzy medycznej oraz stanem prawnym. Z informacji zawartych w tym serwisie korzystasz wyłącznie na własną odpowiedzialność. Każda informacja dotycząca zdrowia powinna być weryfikowana przez osoby kompetentne w niezależnych źródłach. Jeżeli podejrzewasz u siebie obecność choroby, zgłoś się niezwłocznie do lekarza.

r e k l a m a

This is an open access resource. All rights reserved to respective authors (text) and the Publisher (presentation, source code).
Unauthorized use, including by artificial intelligence (AI), is not allowed.
Document created: 10 February 2026, updated: 4 March 2026.